Dag 12 Merano - Trento 89 km

Hij is zestig en een paar maanden met pensioen. Dat kan nog als je italiaans ambtenaar bent geweest. Hij strekt zich uit en stapt uit bed. Zijn vrouw is aan het werk en hij eet nonchalant een paar biscuitjes en lurkt uit een grote kom koffie  met melk en suiker. Vandaag fietsdag met de maten!

Hij loopt naar de kast waar de sportkleding ligt en zoekt een flitsend setje kleding bij elkaar. Uiteraard witte Sidi schoenen en korte sokjes. De benen zijn glad en gespierd. 

Hij loopt naar beneden, kust zijn rechterhand met duim en vingers gesloten en lispelt: 'bellisimo', en begroet zijn liefde, een Cervélo afgemonteerd met Campa. 

Hij rijdt van huis, haar en snor gesoigneerd en fietst naar het eind van het dorp. Daar wacht hij op zijn vriend, Giancarlo, die even later op zijn felgroene Cannondale aan komt rijden. 

Zij schieten het fietspad op langs de Adige waar ze geregeld gehinderd worden door groepen die zonodig hier een fietsvakantie moeten houden en fietsreizigers, waar ze meer respect voor hebben. Ook halen ze een tandem in. Koga Myata?  Was dat niet de fiets waar Peter Winnen Alp d'Huez op won. Gekke Hollanders, zo'n fiets weegt wel 200 kilo met al die bagage erbij, denkt hij terwijl hij verliefd naar zijn fiets kijkt. 6,8 kilo carbon, titanium en aluminium. 

Als ze een half uurtje later bij Sandra in hun cappuccino staan te happen, komen  ze weer voorbij. Rispetto, vai vai. 

Verder 89 kilometer weg links, spoor links, fietspad, rivier rechts, weg rechts. En windkracht 5-6 tegen. Wel een vroege finish. 15 uur. Morgen Verona Opera uitverkocht want Placido zingt. Hotelprijzen geëxplodeerd. We hebben een bed and breakfast geboekt. Wel in het centrum. Nu eerst Trento. De eerste stad waar ze Italiaans spreken.

Hotel Buonconsiglio