Epiloog

De vakantie zit er op. Fiets gepoetst, was gedaan, post gelezen, dus klaar voor jet werk. 

Terugblik:

Deze fietsreis was natuurlijk korter dan Rome 2010, maar verliep vlot. Geen pech, zelfs de banden niet opgepompt en de route was, ondanks de Garmin pech, prima te doen. Het boek met de route moet je letterlijk nemen en dan gaat het bijna altijd goed. Het was natuurlijk handig dat de stoker kan lezen tijdens het fietsen. 

Het weer was de eerste week minder, vooral fris en we hadden één echte regendag. Ook dat ging eigenlijk prima met name doordat we goede regenkleding bij ons hadden. 

De hotels hebben we geregeld via Booking.com (ook als app verkrijgbaar). Werkte perfect. Restaurants zochten we vaak via Tripadvisor.com (ook als app). 

Zoals de vorige keer hebben we ook nu veel enthousiaste reacties gekregen met name in Duitsland en Italië. 

Wij willen u danken voor alle reacties. De blog was weer leuk om te doen. 

Of we vollgend jaar weer gaan fietsen, weten we nog niet. 

Tot ziens. Geraldine en Leo van Rooijen

Dag 21 Venetië - Zwijndrecht 28 + 75=103 km

Laatste dag. Met de fiets naar het vliegtuig waar iedereen zorgelijk keek toen we met een tandem aankwamen.  Uiteindelijk hebben we hem zelf in het vliegtuig zien zetten (zie foto). 

Na een vlotte vlucht van Schiphol maar huis gefietst waar de kinderen op ons zaten te wachten. 

Morgen zal ik het verhaal nog wat aanvullen

Dag 20 Venetië 0 km

Laatste dag in een fascinerende stad. Vandaag geslenterd in wat buitenwijken en het Arsenale bezocht, de tweede hoofdlocatie van de Biennale. 

Een enorm gebouw waar we uren hebben doorgebracht. Kunst van 'wow'en kunst waarvan je denkt dat ze het op de kleuterscholen .........

Fascinerend blijft het als kunstenaars repeteren, iets vaak hetzelfde doen dus. Het was wel puffen, waardoor het zwaarder was dan in de Giardini, waar je tussendoor in het park loopt. 

Nu zitten we aan een kanaaltje, tussen de Italianen, met een drankje, een goede jazzplaat op en wat kleine hapjes bij te komen met een windje. 

O ja. Gisteren één van mijn favoriete pasta's op. Zwart van de inkt. Ziet er niet uit maar lekker!!

Dag 19 Venetië 0 km

Drukke dag. Vanmorgen Murano. Glas, glas en nog eens glas. Veel commerciële rotzooi, not made in China, maar ook veel moois. Murano is een mooi eiland met weer een heel andere sfeer. Ook hier was in een oude glasblazerij een tentoonstelling van glas. Prachtig!

Daarna rondje openbaar vervoer, om het grote eiland heen, een ijsje, koffietje, tentoonstellinkje, brugje, kanaaltje, straatje, winkeltje, paleisje, zonnetje, kerkje, en plots waren we op San Marco. Vijf minuten voor sluitingstijd de Dom in. Vooral de vloeren zijn prachtig. Daarna ronde Dogepaleis inclusief de Ponte de Soffire (zucht). 

Daarna met de pont maar Ca d'Oro en nu aan tafel. Heerlijk vis. 

Morgen nog één dag lopen en daarna op de fiets naar ....... het vliegveld. Morgen meer. 

Op de foto San Marco en de blauwe lucht. 

Dag 18 Venetië 0 km

Op deze dag eerst een aantal waarnemingen van een Hollander in Italië.  

In Italië is het midden- en kleinbedrijf de spil van de economie. Zelfs op het San Marcoplein zijn er geen ketens. Honderden winkeltjes met één of twee man personeel. De ketens zijn wel, want de Chinezen en de Russen moeten wel een Prada of Vuitontas kunnen kopen. 

Organiseren en plannen zijn niet de sterkste punten van de Italiaan. Als je een espresso wil drinken mag je twee keer in de rij. Eerst om een scrontino (bonnetje) en daarna naar de barrista die de koffie zet. 

Een evenement organiseren met een paar kassa's is een groot probleem hier. Wachtrijen van hier tot aan zee, want de korte rij is alleen voor vooraf bestelde kaarten. Nee hoor, gewoon in gaan staan en dan is de wachttijd 15 minuten in plaats van 1,5 uur. 

De Chinees begint stukjes economie over te nemen. Met name in buitenwijken en kleine dorpjes hebben ze barretjes overgenomen, soms nauwelijks italiaans sprekend. 

Gisteren gegeten bij twee jonge mannen in een restaurantje van 20 m². Heerlijk. Simpel, maar vooral een tomaat smaakt naar tomaat en komkommer naar komkommer. 

Verder is Venetië betoverend als je maar uit het echte centrum wegblijft. 

Wat hebben we gedaan. Na een nacht in een prima hotel in Mestre met de bus naar Venetië. Helaas had een coureur zijn auto op het dak gelegd, dus we hadden wat file. Daarna naar de Rialto Mercato. De markt dus. Vooral de vis en groenten zijn altijd weer indrukwekkend. 

Daarna naar de Biennale. We hebben vandaag het park Giardini bezocht. Moderne kunst gerangschikt in landenpaviljoens, waar Nederland al 60 jaar een Rietveld paviljoen heeft. Wat hebben we gezien : hopen steen en zand, beelden in alle soorten, veel videokunst, luidende klokken, foto's van Bowie, veel schilderijen en tekeningen, kunst van Steiner en Jung, ga maar door. 

Erg veel, maar in een aangenaam park met veel schaduw. 

Nu een biertje met uitzicht op de lagune.

Op de foto het Olanda paviljoen van Rietveld.

Dag 17 Padova - Venetië 41 km

Vandaag de rit naar de finish. Alleen hoe zorg je ervoor dat je niet te vroeg aankomt in het volgende hotel, want de afstand was een eitje.

We hebben daartoe de volgende maatregelen genomen: niet te vroeg opgestaan; rustig ontbeten; een omweg uitgestippeld; gebruik gemaakt van de rode golf bij de stoplichten; geprofiteerd van de tegenwind; een extra stop voor espresso; geluncht aan het water met een broodje ham en een half litertje melk; vaak onnodig voorrang verleend; rustig de kaart geraadpleegd etcetera. 

En alzo geschiedde het dat we klokslag 14 uur in Mestre zijn gefinisht. Lekker gedoucht en daarna met de bus naar Venetië. Nog geen 10 minuten. 

Ons verbaasd om de drukte op het water en buiten het centrum uitgestapt en heerlijk geslenterd. Zie ook de foto. 

Langzaam richting drukte gelopen en besloten in een buitenwijkje (Arsenale) te gaan eten. 

Later deze week elke dag wat belevenissen en beschouwingen op onze fietstocht van 1400 km. 

Nu eerst drie dagen Venetië en naar de Biënnale, een tweejaarlijks kunstfestijn.

Hotel Tritone Mestre

Dag 16 Padova 0 km

Padova vraagt om een aantal bespiegelingen op de late avond. 

Zoals vaak wordt een stad beheerst door winkels en mensen, maar in Italië heb je daar altijd cultuur en kerk bij. 

Zo ook in Padova. 

Vanmorgen zijn we gestart bij de privé kapel uit 1300 van de familie Scovegnie. Je huurt een schilder in voor een jaar of drie (Giotto) en een waarlijk wonderschoon stripverhaal gebaseerd op het nieuwe testament ontvouwt zich. 

De kapel is vele malen bedreigt door allerlei malheur maar de Italiaanse mentaliteit zorgt ervoor dat cultuur behouden blijft. Zie de foto. Het blauw (azzuro) is wonderschoon. 

Daarna een kerk. De grootste is de San Antonio. Groot, giga, lelijk, veel prullaria en relekwieën. Vreemd want in de regio zijn veel rijk versierde kerken (Ravenna, Venetië). De Duomo was intiemer. 

Vanmiddag nog een Venetië tentoonstelling bezocht in het het palazzo  Ragione. Het is een multifunctioneel gebouw uit 1400 (hebben we dat in Zwijndrecht?). Begane grond markt en foodhall met allerlei kaas, vlees, gevogelte en aan buitenzijde markt. Daarboven een prachtige hal waar ontvangsten werden gehouden en waar het forum ook was. Het forum is eigenlijk internet avant la lettre uit de Romeinse tijd. 

Daarna bleek dat een dag de stad in eigenlijk gewoon zwaarder is dan een dag op de fiets. Zware benen, pff. 

Morgen maken we om omweg. We fietsen naar de Brenta, langs allerlei prachtige landhuizen (zeggen ze) om daarna te finishen in Mestre. Daar blijven we tot  vrijdag. Dan naar het vliegveld vn Treviso. 

We houden u op de hoogte

Dag 15 Verona - Padova 84 km

Vandaag onze laatste wat langere tocht van Verona naar Padova. De eerste 20 km volgden we de routebeschrijving maar daarna was het 'wild west' of beter 'wild east'. Er is geen uitgezette fietsroute   , laat staan een fietskaart van de regio, dus hebben we dorp voor dorp de weg bepaald. Ging eigenlijk goed. Had met Maps2Go de kaart gedownload op de IPhone waardoor we toch een GPS bij ons hadden.

Na een broodje Mortadella en Tremonti in een bar restte ons de laatste klim van de vakantie. Een heuvel met drie tornante omhoog en vier naar beneden. 

Daarna de fiets opgeborgen in het CV hok van het hotel, onder de douche en de stad in. 

Het viel ons op dat in de buitenwijken Padova uitgestorven was. Later begrepen we dat dat kwam omdat letterlijk iedereen in het centrum aan het struinen was. 

Mooie stad. Foto is uitzicht van ons terras waar we ons op een biertje getrakteerd hebben. Overigens hoor je dat niet te drinken. Iedereen drinkt Aperol Spritz, een oranje lichtbitter drankje bestaande uit Aperol, prosecco en spuitwater. Wij vonden het niet echt....

Morgen gaan we cultureel doen. Musea en kerken. Niet fietsen. Doen we maandag naar Mestre, de stad voor Venetië, waar we de laatste nachten doorbrengen om Venetië te bezoeken.

Hotel Giotto

Dag 14 Verona 0 km

Zware dag vandaag. Niet fietsen :) 

We hebben een fantastisch klein appartementje 200 meter bij de Arena vandaan. Er bleken nog kaarten voor de voorstelling. 

Dus gisteravond eerst gegeten: vooraf polenta en larda di Valpolicella (wit spek) en een soort gerookte casselerrib. Daarna had ik baccala (stokvis) en scalopina ( schnitzel). Heerlijk. 

Daarna naar de Arena. Nabucco met Placido Domingo, samen met bijna 20.000 andere bezoekers. Wij zijn geen operaliefhebbers, maar het was fantastisch. Het slavenkoor door 120 mensen in een zeer langzaam vrij tempo was super. De dirigent gaf ons een 'encore'. Het was om 0.50 uur afgelopen. Een belevenis!!

Vandaag vermoeiend. Slenteren. Prachtige drukke stad. De Arena wordt verbouwd naar een nieuwe opera vanavond. Mooie winkels. Toeristenvallen. Prachtige bruggen. En als hoogtepunt het balkon van Romeo en Juliette. Waarschijnlijk hebben ze daar nooit gestaan maar een compleet gekkenhuis van slotjes ophangende en op de muur schrijvende mensen. 

Op de foto's een indruk van de Arena gisteravond. 

Morgen fietsen. Zal improviseren worden want het is geen uitgezette route naar Podova (Padua). Blijven we ook twee nachten. 

Dag 13 Trento - Verona 97 km

Na van Trento genoten te hebben zaten we om 8.45 weer in het zadel. Mooie tocht gehad. Weer veel rivier de Adige en kanalen links en rechts, stuwen en waterenergieopwekkingscentrales (voor Scrabble!).

Mooi weer. Alleen op het laatst een spat regen. 

Het eind van de tocht nadert en niet fietsen morgen, dat zal wennen zijn.  Maar we zitten in Verona in een klein appartementje met balkon met uitzicht op de Arena. En de stad is mooi en druk. 

De aankomst in Verona was majestueus (zie foto: de Ponte Scaligero horend bij het Castelvecchio) en daar werden we aangesproken door een Duits stel die ook Reitsma hadden gefietst.  

Daarna wat fourage gehaald bij de super en nu op een terras. En kaartjes voor Nabucco vanavond. Spannend. 

Morgenavond laat het nieuws van dag 14.

BenB Veron'antica

Dag 12 Merano - Trento 89 km

Hij is zestig en een paar maanden met pensioen. Dat kan nog als je italiaans ambtenaar bent geweest. Hij strekt zich uit en stapt uit bed. Zijn vrouw is aan het werk en hij eet nonchalant een paar biscuitjes en lurkt uit een grote kom koffie  met melk en suiker. Vandaag fietsdag met de maten!

Hij loopt naar de kast waar de sportkleding ligt en zoekt een flitsend setje kleding bij elkaar. Uiteraard witte Sidi schoenen en korte sokjes. De benen zijn glad en gespierd. 

Hij loopt naar beneden, kust zijn rechterhand met duim en vingers gesloten en lispelt: 'bellisimo', en begroet zijn liefde, een Cervélo afgemonteerd met Campa. 

Hij rijdt van huis, haar en snor gesoigneerd en fietst naar het eind van het dorp. Daar wacht hij op zijn vriend, Giancarlo, die even later op zijn felgroene Cannondale aan komt rijden. 

Zij schieten het fietspad op langs de Adige waar ze geregeld gehinderd worden door groepen die zonodig hier een fietsvakantie moeten houden en fietsreizigers, waar ze meer respect voor hebben. Ook halen ze een tandem in. Koga Myata?  Was dat niet de fiets waar Peter Winnen Alp d'Huez op won. Gekke Hollanders, zo'n fiets weegt wel 200 kilo met al die bagage erbij, denkt hij terwijl hij verliefd naar zijn fiets kijkt. 6,8 kilo carbon, titanium en aluminium. 

Als ze een half uurtje later bij Sandra in hun cappuccino staan te happen, komen  ze weer voorbij. Rispetto, vai vai. 

Verder 89 kilometer weg links, spoor links, fietspad, rivier rechts, weg rechts. En windkracht 5-6 tegen. Wel een vroege finish. 15 uur. Morgen Verona Opera uitverkocht want Placido zingt. Hotelprijzen geëxplodeerd. We hebben een bed and breakfast geboekt. Wel in het centrum. Nu eerst Trento. De eerste stad waar ze Italiaans spreken.

Hotel Buonconsiglio

Dag 11 Pfunds - Merano 112 km

Van Pfunds naar de voet van de Reschenpas was op en af. Door een onduidelijke aanwijzing in het boekje ook nog verkeerd gereden maar uiteindelijk richting de voet van de pas aan de Zwitserse zijde gereden. We kwamen daar nog een op klompen fietsende fietsenmaker uit Den Haag tegen onderweg naar Rome. Had alle tijd.

Toen de 11 haarspelden naar boven. Ging goed. Iets naar beneden naar Nauders.  Daarna nog een kilometer of 6 om bij de top van de Reschenpas te komen. 

Daarna iets bijzonders. Zeventig! kilometer fietspad. Op en af, links en rechts van de rivier, bijna alles asfalt, dorpje hier, terrasje daar. Fantastisch. 

Met enige weemoed langs Prad am Stelvio gereden, maar morgen de Stelvio ons op zit er echt niet in. En een dag uitrusten in Prad is geen optie want er is verder weinig te beleven. 

Dus naar Merano gereden. Net voor Merano stort de Aldige zich naar beneden middels een waterval. Het hoogtepunt van het fietspad volgde. Zeven haarspeldbochten alleen voor fietsers.

Onze plannen hebben we wel iets gewijzigd. Als we zo door zijn we vrijdag in Venetië in plaats van maandag. 

Het plan: morgen naar Trento, zo'n 85 kilometer. Daarna twee nachten naar Verona (ruim 100). Daar nemen we een rustdag en gaan de stad bezoeken ( nog nooit geweest). Dan twee nachten Padova en daarna maandag finish in Venetië. 

Op de foto links de Reschenpas. In het midden het stuwmeer wat we rechts langs gefietst zijn.

Hotel Europa Splendid

Dag 10 Bludenz - Pfunds 99 km

Het was een lange dag. 8.15 op de fiets en finish 16.45.

Maar wel een mooie dag en een dag om te onthouden. Mooi weer, forse klim en the Sound of music zijn de hoofdbestanddelen van deze dag. 

Mooi weer: hele dag zon, af en toe een wolk en 25 graden. Heerlijk. 

Forse klim: Bludenz ligt op 550 meter hoogte. Toen we stad uit waren volgden we de weg in het Klostertal. (We zagen dat de Silvrettapas gesloten was vanwege sneeuw!) Mooie wegen, fietspaden en steeds langs de rivier. Helaas loopt de snelweg daar ook, dus wel autogeluid. In Klösterle waar je anders de Arlberg tunnel inrijdt zit je op 1000 meter dus tijd voor Apfelstrüdel. Al klimmend kom je dan in Stuben uit via een onverhard pad naast een tunnel waar Milka koeien grazen. Gek gezicht. 1 april hebben we nog vanuit Sankt Anton in Stuben geskied. Voor je gevoel ben je er dan bijna. Piste 17 links en naar St. Christoph. Een zwaar toetje. Maar de 1800 meter werd verder prima bereikt. 

Toen de afdaling, waarbij onze remmen last hadden van fading. Dus halverwege gestopt om de schijven af te laten koelen.  Daarna ging het weer prima. Om 12.30 uur beneden. 

In Sankt Anton geen kip te bekennen. Er werd overal flink gebouwd. Winkels dicht. Maar wel een lekker broodje gescoord. 

Daarna werd het Sound of Music:

Maria: zat achterop kaart te lezen en flink door te malen. 

Sixteen going on seventeen: verzetje achter. 

My favourite things: de fiets, de zon en Maria. 

How can love survive: gewoon doorgaan :)

Climb every mountain: zaten we op de fiets te zingen. 

Edelweiss: niet gezien. 

Do-Re-Mi: doordouwen - rechtdoor - mieters. (Voor een beter doremietje wordt een prijs uitgeloofd)

So long farewell: doen we nog niet. 

Morgen weer 30 km omhoog en 65! omlaag. Gaan waarschijnlijk naar Merano. Gaan weer veel te snel maar dat kent u van ons dus er volgen wat extra tussenstops.

Hotel Traube