zondag 30 juni 2013

Dag 9 Langenargen - Bludenz 97 km

Vandaag een soepele dag. Een beetje een tussenetappe. Geen dag om aan te vallen, laat staan te sprinten.  Want.... We hadden een zonnetje en een graad of 20. Al pedalerend langs de Bodensee legden we de eerste 30 km af. Veel fietsers en wandelaars dus alles ging 'piano'.
Daarna richting Feldkirch. Mooie route maar twee keer waren we van het pad af en dus de weg kwijt.  Dan mis je de Garmin toch wel. 
Maar dan zet je de IPhone even aan en dan weet je weer waar je bent. 
In Feldkirch FitnessSalat und Käsespätzle mit Kartoffelsalat genuttigd en daarna uitgebold naar Bludenz aan de voet van de Arlberg. Morgen dus direct de klim van 35 kilometer, dan afdalen naar Landeck en daarna zien we wel hoe ver we richting de Reschenpas rijden. 

Op de foto de was en de pas. 

Trouwens hier ruikt het naar chocolade want de Milka fabriek staat hier te geuren.

Hotel Einhorn




zaterdag 29 juni 2013

Dag 8 Gammertingen - Langenargen 112 km.

Vrij naar dominee Gremdaat:

'Kent u dat gevoel dames en heren?'

Dat je geboren wordt en van de warme baarmoeder de koude wijde wereld in glijdt?
Dat je 's morgens op je Piet Pelle van Gazelle naar zwemles moet en dat je terug rillend op je fiets zit?
Dat je naar school gaat en je moeder zei dat je je regenbroek aan moest doen, maar dat deed je niet, en dat je dan met je ribfluwelen broek van Lois kletsnat in de klas zat?
Dat je ging kamperen en dat er niets meer droog was te krijgen?
Dat je naar Feyenoord RKC ging, nota bene ladies night, en dat je in vak Z zat, in de gietende regen onder een poncho en dat zelfs Graciano Pelle je niet warm kreeg?

Dit soort gedachten, dames en heren, kenden wij vandaag. 

Dertien! graden en de hele dag regen, de laatste uren zelfs plenzen. 

En kent u dat gevoel dat u dan blij bent met een goede Goretex jas en een slechte kop goulash soep, want dan heb je het tenminste warm?

Kortom hebben we iets gezien vandaag?
Eigenlijk niet, grauw, grijs en nat. 
O ja, de gemeente Boxmeer had het stadspark van Sigmaringen versierd. Het slot wat er boven staat, schaamde zich een beetje. En de romantische Donau route kan ook helemaal niet romantisch zijn.

Rotdag, ach neen, het samen, over drie dagen, 112 jaar oude stel vond het een prestatie van belang en hebben ons met een luxe hotel aan de Bodensee beloond.   

Morgen wordt het beter, zeggen ze. Dan fietsen we naar de voet van de Arlbergpas. 

Op de foto: fietsen in de wolken:)

Hotel Seeperle


vrijdag 28 juni 2013

Dag 7 Weil der Stadt - Gammertingen 85 km

Jaja, geen 107 vandaag.
We hebben besloten gezien onze voortvarendheid maandag en dinsdag de twee passen in Oostenrijk te gaan rijden omdat het weer in de Alpen dan beter lijkt te worden. Morgen dus richting Bodensee en zondag richting Feldkirch, maar daarover leest u de komende dagen wel weer. 

Weil der Stadt is een plaats waar je eigenlijk liever niet wil zijn. Hotel van niks; waarom roken alle hotelhouders trouwens, vreselijk; plaatsje eigenlijk ook niks of het moet zijn dat Kepler er geboren is, gewoond heeft of gewoon een keer naar de hemel heeft gekeken. Op iedere hoek een beeld of verwijzing naar deze beroemdheid. 
Waar ga je dan eten, niet bij John Cleese en consorten, maar je pakt de app Tripadvisor op je telefoon. Natuurlijk een Italiaan ( die zijn er in elk dorp, pizza of gelato) maar ook Ox und Q met veel goede recensies. Was ook erg leuk. Het was Maultaschen avond, wat ik direct wilde nemen, maar Geraldine dacht aan: Maul halten, muildieren, monden, wangen en tongen, dus zij nam wat anders. 
Het was heerlijk, een soort Swabische variant van ravioli, met vulling van allerlei onbestemde ingrediënten.

's Morgens pech. De Garmin deed het niet. Een softreset en na een paar keer een hardreset (ben je wel al je ritten kwijt) leverde niets op. Helpdesk Garmin gebeld: wisten het ook niet. 
Dus het boekje maar gepakt. Reden prompt precies de verkeerde kant uit. Later ging dit eigenlijk prima en de stoker heeft natuurlijk de tijd om af en toe wat te  lezen. 

Tot Tübingen easy, daarna de Swabische Alb (737 m). 
Edoch deze was versperd door een aardverschuiving. Maar een vrouw zag ons staan en riep: 'Sie haben es spezial für Sie repariert'. Samen met een Duitser die net met Rente was, omhoog gefietst. Stukje lopen, zie de foto. 

Het weer: geloof het of niet: zonnetje, wolkje, windstil en ......... droog. We zitten nog geen uur in het hotel en het giet verschrikkelijk.

Hotel Kreuz

donderdag 27 juni 2013

Dag 6 Speyer - Weil der Stadt 107 km

Jaja, alweer 107!  Nu wel finish om 17 uur door het vele klimwerk.

Vanaf Speyer, mooie stad trouwens en een schitterend hotel, vanmorgen op pad gegaan. U raadt het al: regen!
Tot Bruchsal regende het flink, daarna minder. Maar toen begon het klimwerk. Met name tussen Bretten en Pforzheim was het op zijn Limburgs. Korte steile klimmetjes met een enkel Keuteberg-moment. In Pforzheim zelf was het wenden en keren en was de route niet altijd even duidelijk. 
Maar na een korte zoektocht, het overwinnen van vele wegwerkzaamheden   en bruggetje heen, bruggetje terug hebben we ons nog een kilometer of 40 langs de Würm gewormt. Slingerdeslang, omhoog omlaag, droog en weer nat zijn we aangekomen in Fawlty Towers, althans de Duitse versie. 
Maar de fiets, één bonk bagger, mag wel in feestzaal staan. Super.  

Verder geen inspiratie vandaag. De hersencellen lijken door kou en de regen aangetast. Zitten trouwens ter hoogte van Stuttgart, toch al weer een eind. Nog ruim 200 km tot Bregenz. 
We hopen op iets beter weer voor de eerste pas naar Sankt Anton. 

Op de foto de stoker in haar regenjack naast een romantisch watervalletje in de Würm.

Hotel Krone Post


woensdag 26 juni 2013

Dag 5 Nieder-Olm - Speyer 107 km

Weer 107 km. Het lijkt wel of we het er om doen, maar dat is niet zo. Weer een vroege finish rond 16 uur. Dus een vlotte dag.

Men vraagt ons weleens hoe doe je dat toch: elke dag weer zo'n eind fietsen. 

Het is eigenlijk heel simpel. Het draait om de macht van het getal. 

1 tandem, 2 fietsers, 3 versnellingen voor, windkracht 4 schuin achter, 5 fietstassen, 6 stops, korte en lange, 9 versnellingen achter, 10% maximale stijging, 12 klimmetjes, 13 afdalingen, 20 kilometer onverhard, 20,1 kilometer per uur gemiddeld, 40 km dijk langs de Rijn, 87 kilometer asfalt of iets wat daar op leek, 200 keer trappen per kilometer, 20000 keer per dag enzovoorts. 

Tellen en rekenen is één van de vele manieren om de dag door te komen. Lees vooral ons favoriete fietsboek: De filosofie van de heuvel van Ilja Pheyffer en geniet van hun tocht naar Rome en de manier om het fietsen vol te houden en het steeds leuker te gaan vinden. 

Goed dan nu cultuur. Wij kunnen u van alles vertellen over de geschiedenis van Worms: de Keizers, de Investituurtijd, het Kaiserdom, het Lutherdenkmal. Wij kunnen u ook van alles vertellen over de correcties die zijn aangebracht in de Rijn (ze hebben hem 81 kilometer korter gemaakt).  Wij kunnen u ook alles vertellen over Speyer: de Dom uit de 11e eeuw, Edith Stein, de Maximilianstrasse en de Gedächtniskirche (zie foto uit onze kamer)....... maar dat doen we niet. 

We gaan lekker de stad in en op een terrasje zitten. 

Morgen is het gedaan met de vlakte. De tweede helft van de route licht klimwerk tot ongeveer 400 meter richting Pforzheim en Weil der Stadt. 

De knieën. Gaat beter. Stuur iets versteld van de stoker. 

Meteo:  fris maar.............droog.

Hotel Löwengarten



dinsdag 25 juni 2013

Dag 4 Kaltenengers - Nieder-Olm. 107 km

Door het geluid van de deur schrok ze. Ze schoof haar grijze haar achter de oren, klikte de webpagina van Bild weg, drukte haar sigaret uit en heette ons van harte welkom in hotel Becker. Of ze een kamer ter beschikking had. Ze dacht na: 'die Zwölf ist frei'. Over de prijs waren we het snel eens. Ze voelde zich op haar gemak in haar, met posters van Johnny Depp behangen, receptie.
Fiets in de schuur en op naar de kamer.

De dag begon aan de Rijn. Een wat luxe zakenhotel, maar een goede keuken. Goed geslapen en vroeg weer op de fiets. Door Koblenz heen, keizer Wilhelm 1 bewonderd en door naar de rustieke dorpen Boppard en Bacharach ( u weet wel van 'do you know the way to San José') en daarna naar Bingen. Totaal 140 km water links van ons, zelfs met stroomversnellinkjes, en binnenvaartschepen die stroomopwaarts geheel door de twee coureurs op de tandem werden weggefietst.  
Veel fietsers trouwens met en zonder: bepakking, elektrieke voortstuwing, wind mee en ervaring. Dus het werd laveren op het fietspad. 

Na Ingelheim, u weet wel van de pillen en de inhalatoren van Boehringer, het binnenland in om te voorkomen dat we naar Mainz moesten. Prachtige route, schitterende fietspaden en windje schuin in de rug. 

Finish om 16 uur. We hebben beide wat last van de rechter knie, dus wat rust kan geen kwaad. Morgen zien we het wel weer). 

Ook deze keer is de Garmin fietscomputer weer fantastisch. Nooit op het kaartje hoeven kijken. Heerlijk. 

Vanavond de Gurbürgerliche Küche testen met een glaasje Nierstein, Liebfraumilch of zoiets, de wijn van de streek. 

Meteo: koud 15 graden, wind schuin in de rug en........... droog. 

Op de foto de Loreley, vast ooit door Heino bezongen. Posters van hem hadden beter bij Frau Becker gepast.

CB Hotel Becker


maandag 24 juni 2013

Dag 3 Düren - Kaltenengers. 117 km

Zo, weer een lange dag, maar we hebben het rustig aan gedaan.

Vannacht in Düren goot het, dus we waren voorbereid op een natte dag. Gelukkig werd het tegen 8 uur droog, dus na het ontbijt op pad. 
Al snel bevonden we ons op de Zülpicher Börde, een enorm landbouwgebied. Veel graan, bieten, koolzaad (zagen we meteen:) ) en af en toe een koe. Kilometers landbouwwegen, af en toe een kruispunt, een dorpje met bakker die ook koffie verkoopt, vakwerkhuizen, een klimmetje, even dalen, een golfclub met een kasteel en op het eind de afdaling richting de Rijn. 
Vanaf Remagen (kilometer 636 voor de schippers onder ons) langs de rivier gereden. Hoog water maar het fietspad was droog. Overigens zagen we een oud tolhuis met de extreme waterstanden uit de afgelopen eeuwen. Zeker 8 meter hoger dan nu. 1995 was de laatste overstroming van formaat. Was dat niet het jaar dat de buitendijkse bewoners van Zwijndrecht voor hun achtertuin hebben moeten vechten?

Na een kilometer of 30 Rijn een hotel gezocht. Viel niet mee. Druk. De grijze golf is hier neer gestreken. 

We zitten nu in een hotel, althans in een appartement wat er bij hoort. Tijd voor een biertje. Kaltenengers ligt 10 km voor Koblenz. 

O ja het weer. We hebben de regenjacks aangehad, niet voor de regen, want het was DROOG! maar tegen de kou. En de wind...... Een stuk minder dan gisteren en vooral in de rug. 

De foto van de dag: het smalste fietspad van de route ( toch maar gelopen dus)

Rheinhotel Larus

zondag 23 juni 2013

Dag 2 Weert - Düren. 96 km

Vandaag wilde ik het over zeilen hebben, want dat hebben we de hele dag gedaan. Aan de wind, halve wind, ruime wind altijd van stuurboord. We hebben zelfs in de trapeze gehangen om de fiets recht te houden. Maar goed dat ging allemaal prima. Eén flinke bui, maar toen zaten aan Brot und Schinken.

We hebben het grootste deel over asfalt gedaan. De regendreiging zorgde ervoor dat we voor zeker hebben gekozen. De laatste 8 kilometer hebben we langs de Rur (Roer) gereden. Ging prima met een bleek zonnetje. 
Nu Posthotel Düren mit Tiefgarage für das Fahrrad. 

Maar waar we ons over verbaasd hebben is Duitsland en de energievoorziening. 
Honderden windmolens en duizenden zonnepanelen. We hebben begrepen dat als het waait de zon niet schijnt en als de zon schijnt dat er geen wind is. Dus altijd milieuvriendelijke energie. 
Totdat we langs Inden fietsten. Hier werd als toeristische attractie Tagebau aangekondigd. Wij een hobbel op gelopen en we zagen wat u op de foto ziet (een beetje scheef door de wind).
Gigantische aarde-opeet-machines die bruinkool via een lopende band naar de verder in smog gehulde centrale voerden.  
Op de plattegrond werd aangegeven dat het verderop gelegen dorp Pier binnenkort zal worden opgegeten door deze machines. Het dorp was dan ook zo dood als een, u raadt het al, ........
Rare jongens die Duitsers. 

Morgen naar de moeder van alle rivieren in onze laaglanden, de Rijn. Voor het idee richting Koblenz.

O ja, de was hangt. Groet :) en als u startpagina kiest in de blog krijgt u de laatste dag eerst.

Posthotel

zaterdag 22 juni 2013

Dag 1 Zwijndrecht - Weert 121 km

De eerste dag zit er op. We waren na de start om 8.30 uur (zie de foto) om 16.30 in Weert. Droog:) en veel wind, meestal in de zij.

Allereerst nog even een inleiding in de hogere fietstochtkunde volgens Geraldine en Leo. 
Zorg voor een goede fiets, in ons geval onze 10 jaar oude Koga Myata TwinTerra. Zij is puik in orde onder andere met nieuwe schijfremmen. 
Zorg voor een leuke route. In ons geval dus finish in Italië. Wij rijden de Reitsma route door Duitsland en Oostenrijk. Naar Rome reden we de Benjaminse route door België Frankrijk en Zwitserland.  Deze route hebben we in onze Garmin, een soort fiets TomTom, staan zodat we niet steeds het boekje hoeven te raadplegen. 
Zorg er voor dat je kilometer voor kilometer geniet en niet gaat stressen. De reis is de vakantie en de beloning wordt Venetië. 
Zorg dat je, luxe paarden als wij zijn, elke nacht een goed bed, een goede maaltijd en een warme douche hebt. Wij kamperen niet omdat je dan als je met de tandem reist eigenlijk een aanhanger nodig hebt. 
Vandaag hadden we ook nog eens aangenaam gezelschap. Göran, onze zoon, fietste mee op zijn fixie, een volkomen onverantwoorde, mooie, fiets zonder remmen en versnellingen. U weet wel in de veertiger jaren had je ook alleen doortrappers. Ondanks dat ging het prima. Hij zit nu in de trein naar Rotterdam te slapen, dus als u hem op Rotterdam CS wakker wil maken, graag. 

Morgen via Roermond naar Duitsland. We gaan als het mooi weer is een kilometer of 40 onverhard langs de Rur rijden. Dit is niet de Ruhr van het gebied, maar een zijtak van de Maas. Als het nat is houden we het bij asfalt. 

Op de foto het afscheidscommité ( weet niet of de spelling volgens het Groene Boekje is). minus Birgit de fotograaf.

Hotel Munten


zaterdag 15 juni 2013

Aftellen

Nog een week en dan start onze reis. De eerste etappe gaat naar Weert en de dag erna Duitsland in. Vrijdag zijn we al vrij om de fietstassen te vullen en de laatste controle aan de fiets te doen. We hoorden dat de Arlbergpas dit weekend voor het eerst echt sneeuwvrij is. Juni 2013. Het was een bijzonder voorjaar. 
Op naar Venetië en daar genieten van de stad en de cultuur. Voorwaar de moeite waard om een stukje voor te fietsen toch?

Onderstaand de laatste fietsvoorbereiding. Rondje Bergseplas met Sophie.