Epiloog

De vakantie zit er op. Fiets gepoetst, was gedaan, post gelezen, dus klaar voor jet werk. 

Terugblik:

Deze fietsreis was natuurlijk korter dan Rome 2010, maar verliep vlot. Geen pech, zelfs de banden niet opgepompt en de route was, ondanks de Garmin pech, prima te doen. Het boek met de route moet je letterlijk nemen en dan gaat het bijna altijd goed. Het was natuurlijk handig dat de stoker kan lezen tijdens het fietsen. 

Het weer was de eerste week minder, vooral fris en we hadden één echte regendag. Ook dat ging eigenlijk prima met name doordat we goede regenkleding bij ons hadden. 

De hotels hebben we geregeld via Booking.com (ook als app verkrijgbaar). Werkte perfect. Restaurants zochten we vaak via Tripadvisor.com (ook als app). 

Zoals de vorige keer hebben we ook nu veel enthousiaste reacties gekregen met name in Duitsland en Italië. 

Wij willen u danken voor alle reacties. De blog was weer leuk om te doen. 

Of we vollgend jaar weer gaan fietsen, weten we nog niet. 

Tot ziens. Geraldine en Leo van Rooijen

Dag 21 Venetië - Zwijndrecht 28 + 75=103 km

Laatste dag. Met de fiets naar het vliegtuig waar iedereen zorgelijk keek toen we met een tandem aankwamen.  Uiteindelijk hebben we hem zelf in het vliegtuig zien zetten (zie foto). 

Na een vlotte vlucht van Schiphol maar huis gefietst waar de kinderen op ons zaten te wachten. 

Morgen zal ik het verhaal nog wat aanvullen

Dag 20 Venetië 0 km

Laatste dag in een fascinerende stad. Vandaag geslenterd in wat buitenwijken en het Arsenale bezocht, de tweede hoofdlocatie van de Biennale. 

Een enorm gebouw waar we uren hebben doorgebracht. Kunst van 'wow'en kunst waarvan je denkt dat ze het op de kleuterscholen .........

Fascinerend blijft het als kunstenaars repeteren, iets vaak hetzelfde doen dus. Het was wel puffen, waardoor het zwaarder was dan in de Giardini, waar je tussendoor in het park loopt. 

Nu zitten we aan een kanaaltje, tussen de Italianen, met een drankje, een goede jazzplaat op en wat kleine hapjes bij te komen met een windje. 

O ja. Gisteren één van mijn favoriete pasta's op. Zwart van de inkt. Ziet er niet uit maar lekker!!

Dag 19 Venetië 0 km

Drukke dag. Vanmorgen Murano. Glas, glas en nog eens glas. Veel commerciële rotzooi, not made in China, maar ook veel moois. Murano is een mooi eiland met weer een heel andere sfeer. Ook hier was in een oude glasblazerij een tentoonstelling van glas. Prachtig!

Daarna rondje openbaar vervoer, om het grote eiland heen, een ijsje, koffietje, tentoonstellinkje, brugje, kanaaltje, straatje, winkeltje, paleisje, zonnetje, kerkje, en plots waren we op San Marco. Vijf minuten voor sluitingstijd de Dom in. Vooral de vloeren zijn prachtig. Daarna ronde Dogepaleis inclusief de Ponte de Soffire (zucht). 

Daarna met de pont maar Ca d'Oro en nu aan tafel. Heerlijk vis. 

Morgen nog één dag lopen en daarna op de fiets naar ....... het vliegveld. Morgen meer. 

Op de foto San Marco en de blauwe lucht. 

Dag 18 Venetië 0 km

Op deze dag eerst een aantal waarnemingen van een Hollander in Italië.  

In Italië is het midden- en kleinbedrijf de spil van de economie. Zelfs op het San Marcoplein zijn er geen ketens. Honderden winkeltjes met één of twee man personeel. De ketens zijn wel, want de Chinezen en de Russen moeten wel een Prada of Vuitontas kunnen kopen. 

Organiseren en plannen zijn niet de sterkste punten van de Italiaan. Als je een espresso wil drinken mag je twee keer in de rij. Eerst om een scrontino (bonnetje) en daarna naar de barrista die de koffie zet. 

Een evenement organiseren met een paar kassa's is een groot probleem hier. Wachtrijen van hier tot aan zee, want de korte rij is alleen voor vooraf bestelde kaarten. Nee hoor, gewoon in gaan staan en dan is de wachttijd 15 minuten in plaats van 1,5 uur. 

De Chinees begint stukjes economie over te nemen. Met name in buitenwijken en kleine dorpjes hebben ze barretjes overgenomen, soms nauwelijks italiaans sprekend. 

Gisteren gegeten bij twee jonge mannen in een restaurantje van 20 m². Heerlijk. Simpel, maar vooral een tomaat smaakt naar tomaat en komkommer naar komkommer. 

Verder is Venetië betoverend als je maar uit het echte centrum wegblijft. 

Wat hebben we gedaan. Na een nacht in een prima hotel in Mestre met de bus naar Venetië. Helaas had een coureur zijn auto op het dak gelegd, dus we hadden wat file. Daarna naar de Rialto Mercato. De markt dus. Vooral de vis en groenten zijn altijd weer indrukwekkend. 

Daarna naar de Biennale. We hebben vandaag het park Giardini bezocht. Moderne kunst gerangschikt in landenpaviljoens, waar Nederland al 60 jaar een Rietveld paviljoen heeft. Wat hebben we gezien : hopen steen en zand, beelden in alle soorten, veel videokunst, luidende klokken, foto's van Bowie, veel schilderijen en tekeningen, kunst van Steiner en Jung, ga maar door. 

Erg veel, maar in een aangenaam park met veel schaduw. 

Nu een biertje met uitzicht op de lagune.

Op de foto het Olanda paviljoen van Rietveld.

Dag 17 Padova - Venetië 41 km

Vandaag de rit naar de finish. Alleen hoe zorg je ervoor dat je niet te vroeg aankomt in het volgende hotel, want de afstand was een eitje.

We hebben daartoe de volgende maatregelen genomen: niet te vroeg opgestaan; rustig ontbeten; een omweg uitgestippeld; gebruik gemaakt van de rode golf bij de stoplichten; geprofiteerd van de tegenwind; een extra stop voor espresso; geluncht aan het water met een broodje ham en een half litertje melk; vaak onnodig voorrang verleend; rustig de kaart geraadpleegd etcetera. 

En alzo geschiedde het dat we klokslag 14 uur in Mestre zijn gefinisht. Lekker gedoucht en daarna met de bus naar Venetië. Nog geen 10 minuten. 

Ons verbaasd om de drukte op het water en buiten het centrum uitgestapt en heerlijk geslenterd. Zie ook de foto. 

Langzaam richting drukte gelopen en besloten in een buitenwijkje (Arsenale) te gaan eten. 

Later deze week elke dag wat belevenissen en beschouwingen op onze fietstocht van 1400 km. 

Nu eerst drie dagen Venetië en naar de Biënnale, een tweejaarlijks kunstfestijn.

Hotel Tritone Mestre

Dag 16 Padova 0 km

Padova vraagt om een aantal bespiegelingen op de late avond. 

Zoals vaak wordt een stad beheerst door winkels en mensen, maar in Italië heb je daar altijd cultuur en kerk bij. 

Zo ook in Padova. 

Vanmorgen zijn we gestart bij de privé kapel uit 1300 van de familie Scovegnie. Je huurt een schilder in voor een jaar of drie (Giotto) en een waarlijk wonderschoon stripverhaal gebaseerd op het nieuwe testament ontvouwt zich. 

De kapel is vele malen bedreigt door allerlei malheur maar de Italiaanse mentaliteit zorgt ervoor dat cultuur behouden blijft. Zie de foto. Het blauw (azzuro) is wonderschoon. 

Daarna een kerk. De grootste is de San Antonio. Groot, giga, lelijk, veel prullaria en relekwieën. Vreemd want in de regio zijn veel rijk versierde kerken (Ravenna, Venetië). De Duomo was intiemer. 

Vanmiddag nog een Venetië tentoonstelling bezocht in het het palazzo  Ragione. Het is een multifunctioneel gebouw uit 1400 (hebben we dat in Zwijndrecht?). Begane grond markt en foodhall met allerlei kaas, vlees, gevogelte en aan buitenzijde markt. Daarboven een prachtige hal waar ontvangsten werden gehouden en waar het forum ook was. Het forum is eigenlijk internet avant la lettre uit de Romeinse tijd. 

Daarna bleek dat een dag de stad in eigenlijk gewoon zwaarder is dan een dag op de fiets. Zware benen, pff. 

Morgen maken we om omweg. We fietsen naar de Brenta, langs allerlei prachtige landhuizen (zeggen ze) om daarna te finishen in Mestre. Daar blijven we tot  vrijdag. Dan naar het vliegveld vn Treviso. 

We houden u op de hoogte

Dag 15 Verona - Padova 84 km

Vandaag onze laatste wat langere tocht van Verona naar Padova. De eerste 20 km volgden we de routebeschrijving maar daarna was het 'wild west' of beter 'wild east'. Er is geen uitgezette fietsroute   , laat staan een fietskaart van de regio, dus hebben we dorp voor dorp de weg bepaald. Ging eigenlijk goed. Had met Maps2Go de kaart gedownload op de IPhone waardoor we toch een GPS bij ons hadden.

Na een broodje Mortadella en Tremonti in een bar restte ons de laatste klim van de vakantie. Een heuvel met drie tornante omhoog en vier naar beneden. 

Daarna de fiets opgeborgen in het CV hok van het hotel, onder de douche en de stad in. 

Het viel ons op dat in de buitenwijken Padova uitgestorven was. Later begrepen we dat dat kwam omdat letterlijk iedereen in het centrum aan het struinen was. 

Mooie stad. Foto is uitzicht van ons terras waar we ons op een biertje getrakteerd hebben. Overigens hoor je dat niet te drinken. Iedereen drinkt Aperol Spritz, een oranje lichtbitter drankje bestaande uit Aperol, prosecco en spuitwater. Wij vonden het niet echt....

Morgen gaan we cultureel doen. Musea en kerken. Niet fietsen. Doen we maandag naar Mestre, de stad voor Venetië, waar we de laatste nachten doorbrengen om Venetië te bezoeken.

Hotel Giotto

Dag 14 Verona 0 km

Zware dag vandaag. Niet fietsen :) 

We hebben een fantastisch klein appartementje 200 meter bij de Arena vandaan. Er bleken nog kaarten voor de voorstelling. 

Dus gisteravond eerst gegeten: vooraf polenta en larda di Valpolicella (wit spek) en een soort gerookte casselerrib. Daarna had ik baccala (stokvis) en scalopina ( schnitzel). Heerlijk. 

Daarna naar de Arena. Nabucco met Placido Domingo, samen met bijna 20.000 andere bezoekers. Wij zijn geen operaliefhebbers, maar het was fantastisch. Het slavenkoor door 120 mensen in een zeer langzaam vrij tempo was super. De dirigent gaf ons een 'encore'. Het was om 0.50 uur afgelopen. Een belevenis!!

Vandaag vermoeiend. Slenteren. Prachtige drukke stad. De Arena wordt verbouwd naar een nieuwe opera vanavond. Mooie winkels. Toeristenvallen. Prachtige bruggen. En als hoogtepunt het balkon van Romeo en Juliette. Waarschijnlijk hebben ze daar nooit gestaan maar een compleet gekkenhuis van slotjes ophangende en op de muur schrijvende mensen. 

Op de foto's een indruk van de Arena gisteravond. 

Morgen fietsen. Zal improviseren worden want het is geen uitgezette route naar Podova (Padua). Blijven we ook twee nachten. 

Dag 13 Trento - Verona 97 km

Na van Trento genoten te hebben zaten we om 8.45 weer in het zadel. Mooie tocht gehad. Weer veel rivier de Adige en kanalen links en rechts, stuwen en waterenergieopwekkingscentrales (voor Scrabble!).

Mooi weer. Alleen op het laatst een spat regen. 

Het eind van de tocht nadert en niet fietsen morgen, dat zal wennen zijn.  Maar we zitten in Verona in een klein appartementje met balkon met uitzicht op de Arena. En de stad is mooi en druk. 

De aankomst in Verona was majestueus (zie foto: de Ponte Scaligero horend bij het Castelvecchio) en daar werden we aangesproken door een Duits stel die ook Reitsma hadden gefietst.  

Daarna wat fourage gehaald bij de super en nu op een terras. En kaartjes voor Nabucco vanavond. Spannend. 

Morgenavond laat het nieuws van dag 14.

BenB Veron'antica

Dag 12 Merano - Trento 89 km

Hij is zestig en een paar maanden met pensioen. Dat kan nog als je italiaans ambtenaar bent geweest. Hij strekt zich uit en stapt uit bed. Zijn vrouw is aan het werk en hij eet nonchalant een paar biscuitjes en lurkt uit een grote kom koffie  met melk en suiker. Vandaag fietsdag met de maten!

Hij loopt naar de kast waar de sportkleding ligt en zoekt een flitsend setje kleding bij elkaar. Uiteraard witte Sidi schoenen en korte sokjes. De benen zijn glad en gespierd. 

Hij loopt naar beneden, kust zijn rechterhand met duim en vingers gesloten en lispelt: 'bellisimo', en begroet zijn liefde, een Cervélo afgemonteerd met Campa. 

Hij rijdt van huis, haar en snor gesoigneerd en fietst naar het eind van het dorp. Daar wacht hij op zijn vriend, Giancarlo, die even later op zijn felgroene Cannondale aan komt rijden. 

Zij schieten het fietspad op langs de Adige waar ze geregeld gehinderd worden door groepen die zonodig hier een fietsvakantie moeten houden en fietsreizigers, waar ze meer respect voor hebben. Ook halen ze een tandem in. Koga Myata?  Was dat niet de fiets waar Peter Winnen Alp d'Huez op won. Gekke Hollanders, zo'n fiets weegt wel 200 kilo met al die bagage erbij, denkt hij terwijl hij verliefd naar zijn fiets kijkt. 6,8 kilo carbon, titanium en aluminium. 

Als ze een half uurtje later bij Sandra in hun cappuccino staan te happen, komen  ze weer voorbij. Rispetto, vai vai. 

Verder 89 kilometer weg links, spoor links, fietspad, rivier rechts, weg rechts. En windkracht 5-6 tegen. Wel een vroege finish. 15 uur. Morgen Verona Opera uitverkocht want Placido zingt. Hotelprijzen geëxplodeerd. We hebben een bed and breakfast geboekt. Wel in het centrum. Nu eerst Trento. De eerste stad waar ze Italiaans spreken.

Hotel Buonconsiglio

Dag 11 Pfunds - Merano 112 km

Van Pfunds naar de voet van de Reschenpas was op en af. Door een onduidelijke aanwijzing in het boekje ook nog verkeerd gereden maar uiteindelijk richting de voet van de pas aan de Zwitserse zijde gereden. We kwamen daar nog een op klompen fietsende fietsenmaker uit Den Haag tegen onderweg naar Rome. Had alle tijd.

Toen de 11 haarspelden naar boven. Ging goed. Iets naar beneden naar Nauders.  Daarna nog een kilometer of 6 om bij de top van de Reschenpas te komen. 

Daarna iets bijzonders. Zeventig! kilometer fietspad. Op en af, links en rechts van de rivier, bijna alles asfalt, dorpje hier, terrasje daar. Fantastisch. 

Met enige weemoed langs Prad am Stelvio gereden, maar morgen de Stelvio ons op zit er echt niet in. En een dag uitrusten in Prad is geen optie want er is verder weinig te beleven. 

Dus naar Merano gereden. Net voor Merano stort de Aldige zich naar beneden middels een waterval. Het hoogtepunt van het fietspad volgde. Zeven haarspeldbochten alleen voor fietsers.

Onze plannen hebben we wel iets gewijzigd. Als we zo door zijn we vrijdag in Venetië in plaats van maandag. 

Het plan: morgen naar Trento, zo'n 85 kilometer. Daarna twee nachten naar Verona (ruim 100). Daar nemen we een rustdag en gaan de stad bezoeken ( nog nooit geweest). Dan twee nachten Padova en daarna maandag finish in Venetië. 

Op de foto links de Reschenpas. In het midden het stuwmeer wat we rechts langs gefietst zijn.

Hotel Europa Splendid

Dag 10 Bludenz - Pfunds 99 km

Het was een lange dag. 8.15 op de fiets en finish 16.45.

Maar wel een mooie dag en een dag om te onthouden. Mooi weer, forse klim en the Sound of music zijn de hoofdbestanddelen van deze dag. 

Mooi weer: hele dag zon, af en toe een wolk en 25 graden. Heerlijk. 

Forse klim: Bludenz ligt op 550 meter hoogte. Toen we stad uit waren volgden we de weg in het Klostertal. (We zagen dat de Silvrettapas gesloten was vanwege sneeuw!) Mooie wegen, fietspaden en steeds langs de rivier. Helaas loopt de snelweg daar ook, dus wel autogeluid. In Klösterle waar je anders de Arlberg tunnel inrijdt zit je op 1000 meter dus tijd voor Apfelstrüdel. Al klimmend kom je dan in Stuben uit via een onverhard pad naast een tunnel waar Milka koeien grazen. Gek gezicht. 1 april hebben we nog vanuit Sankt Anton in Stuben geskied. Voor je gevoel ben je er dan bijna. Piste 17 links en naar St. Christoph. Een zwaar toetje. Maar de 1800 meter werd verder prima bereikt. 

Toen de afdaling, waarbij onze remmen last hadden van fading. Dus halverwege gestopt om de schijven af te laten koelen.  Daarna ging het weer prima. Om 12.30 uur beneden. 

In Sankt Anton geen kip te bekennen. Er werd overal flink gebouwd. Winkels dicht. Maar wel een lekker broodje gescoord. 

Daarna werd het Sound of Music:

Maria: zat achterop kaart te lezen en flink door te malen. 

Sixteen going on seventeen: verzetje achter. 

My favourite things: de fiets, de zon en Maria. 

How can love survive: gewoon doorgaan :)

Climb every mountain: zaten we op de fiets te zingen. 

Edelweiss: niet gezien. 

Do-Re-Mi: doordouwen - rechtdoor - mieters. (Voor een beter doremietje wordt een prijs uitgeloofd)

So long farewell: doen we nog niet. 

Morgen weer 30 km omhoog en 65! omlaag. Gaan waarschijnlijk naar Merano. Gaan weer veel te snel maar dat kent u van ons dus er volgen wat extra tussenstops.

Hotel Traube

Dag 9 Langenargen - Bludenz 97 km

Vandaag een soepele dag. Een beetje een tussenetappe. Geen dag om aan te vallen, laat staan te sprinten.  Want.... We hadden een zonnetje en een graad of 20. Al pedalerend langs de Bodensee legden we de eerste 30 km af. Veel fietsers en wandelaars dus alles ging 'piano'.

Daarna richting Feldkirch. Mooie route maar twee keer waren we van het pad af en dus de weg kwijt.  Dan mis je de Garmin toch wel. 

Maar dan zet je de IPhone even aan en dan weet je weer waar je bent. 

In Feldkirch FitnessSalat und Käsespätzle mit Kartoffelsalat genuttigd en daarna uitgebold naar Bludenz aan de voet van de Arlberg. Morgen dus direct de klim van 35 kilometer, dan afdalen naar Landeck en daarna zien we wel hoe ver we richting de Reschenpas rijden. 

Op de foto de was en de pas. 

Trouwens hier ruikt het naar chocolade want de Milka fabriek staat hier te geuren.

Hotel Einhorn

Dag 8 Gammertingen - Langenargen 112 km.

Vrij naar dominee Gremdaat:

'Kent u dat gevoel dames en heren?'

Dat je geboren wordt en van de warme baarmoeder de koude wijde wereld in glijdt?

Dat je 's morgens op je Piet Pelle van Gazelle naar zwemles moet en dat je terug rillend op je fiets zit?

Dat je naar school gaat en je moeder zei dat je je regenbroek aan moest doen, maar dat deed je niet, en dat je dan met je ribfluwelen broek van Lois kletsnat in de klas zat?

Dat je ging kamperen en dat er niets meer droog was te krijgen?

Dat je naar Feyenoord RKC ging, nota bene ladies night, en dat je in vak Z zat, in de gietende regen onder een poncho en dat zelfs Graciano Pelle je niet warm kreeg?

Dit soort gedachten, dames en heren, kenden wij vandaag. 

Dertien! graden en de hele dag regen, de laatste uren zelfs plenzen. 

En kent u dat gevoel dat u dan blij bent met een goede Goretex jas en een slechte kop goulash soep, want dan heb je het tenminste warm?

Kortom hebben we iets gezien vandaag?

Eigenlijk niet, grauw, grijs en nat. 

O ja, de gemeente Boxmeer had het stadspark van Sigmaringen versierd. Het slot wat er boven staat, schaamde zich een beetje. En de romantische Donau route kan ook helemaal niet romantisch zijn.

Rotdag, ach neen, het samen, over drie dagen, 112 jaar oude stel vond het een prestatie van belang en hebben ons met een luxe hotel aan de Bodensee beloond.   

Morgen wordt het beter, zeggen ze. Dan fietsen we naar de voet van de Arlbergpas. 

Op de foto: fietsen in de wolken:)

Hotel Seeperle

Dag 7 Weil der Stadt - Gammertingen 85 km

Jaja, geen 107 vandaag.

We hebben besloten gezien onze voortvarendheid maandag en dinsdag de twee passen in Oostenrijk te gaan rijden omdat het weer in de Alpen dan beter lijkt te worden. Morgen dus richting Bodensee en zondag richting Feldkirch, maar daarover leest u de komende dagen wel weer. 

Weil der Stadt is een plaats waar je eigenlijk liever niet wil zijn. Hotel van niks; waarom roken alle hotelhouders trouwens, vreselijk; plaatsje eigenlijk ook niks of het moet zijn dat Kepler er geboren is, gewoond heeft of gewoon een keer naar de hemel heeft gekeken. Op iedere hoek een beeld of verwijzing naar deze beroemdheid. 

Waar ga je dan eten, niet bij John Cleese en consorten, maar je pakt de app Tripadvisor op je telefoon. Natuurlijk een Italiaan ( die zijn er in elk dorp, pizza of gelato) maar ook Ox und Q met veel goede recensies. Was ook erg leuk. Het was Maultaschen avond, wat ik direct wilde nemen, maar Geraldine dacht aan: Maul halten, muildieren, monden, wangen en tongen, dus zij nam wat anders. 

Het was heerlijk, een soort Swabische variant van ravioli, met vulling van allerlei onbestemde ingrediënten.

's Morgens pech. De Garmin deed het niet. Een softreset en na een paar keer een hardreset (ben je wel al je ritten kwijt) leverde niets op. Helpdesk Garmin gebeld: wisten het ook niet. 

Dus het boekje maar gepakt. Reden prompt precies de verkeerde kant uit. Later ging dit eigenlijk prima en de stoker heeft natuurlijk de tijd om af en toe wat te  lezen. 

Tot Tübingen easy, daarna de Swabische Alb (737 m). 

Edoch deze was versperd door een aardverschuiving. Maar een vrouw zag ons staan en riep: 'Sie haben es spezial für Sie repariert'. Samen met een Duitser die net met Rente was, omhoog gefietst. Stukje lopen, zie de foto. 

Het weer: geloof het of niet: zonnetje, wolkje, windstil en ......... droog. We zitten nog geen uur in het hotel en het giet verschrikkelijk.

Hotel Kreuz

Dag 6 Speyer - Weil der Stadt 107 km

Jaja, alweer 107!  Nu wel finish om 17 uur door het vele klimwerk.

Vanaf Speyer, mooie stad trouwens en een schitterend hotel, vanmorgen op pad gegaan. U raadt het al: regen!

Tot Bruchsal regende het flink, daarna minder. Maar toen begon het klimwerk. Met name tussen Bretten en Pforzheim was het op zijn Limburgs. Korte steile klimmetjes met een enkel Keuteberg-moment. In Pforzheim zelf was het wenden en keren en was de route niet altijd even duidelijk. 

Maar na een korte zoektocht, het overwinnen van vele wegwerkzaamheden   en bruggetje heen, bruggetje terug hebben we ons nog een kilometer of 40 langs de Würm gewormt. Slingerdeslang, omhoog omlaag, droog en weer nat zijn we aangekomen in Fawlty Towers, althans de Duitse versie. 

Maar de fiets, één bonk bagger, mag wel in feestzaal staan. Super.  

Verder geen inspiratie vandaag. De hersencellen lijken door kou en de regen aangetast. Zitten trouwens ter hoogte van Stuttgart, toch al weer een eind. Nog ruim 200 km tot Bregenz. 

We hopen op iets beter weer voor de eerste pas naar Sankt Anton. 

Op de foto de stoker in haar regenjack naast een romantisch watervalletje in de Würm.

Hotel Krone Post

Dag 5 Nieder-Olm - Speyer 107 km

Weer 107 km. Het lijkt wel of we het er om doen, maar dat is niet zo. Weer een vroege finish rond 16 uur. Dus een vlotte dag.

Men vraagt ons weleens hoe doe je dat toch: elke dag weer zo'n eind fietsen. 

Het is eigenlijk heel simpel. Het draait om de macht van het getal. 

1 tandem, 2 fietsers, 3 versnellingen voor, windkracht 4 schuin achter, 5 fietstassen, 6 stops, korte en lange, 9 versnellingen achter, 10% maximale stijging, 12 klimmetjes, 13 afdalingen, 20 kilometer onverhard, 20,1 kilometer per uur gemiddeld, 40 km dijk langs de Rijn, 87 kilometer asfalt of iets wat daar op leek, 200 keer trappen per kilometer, 20000 keer per dag enzovoorts. 

Tellen en rekenen is één van de vele manieren om de dag door te komen. Lees vooral ons favoriete fietsboek: De filosofie van de heuvel van Ilja Pheyffer en geniet van hun tocht naar Rome en de manier om het fietsen vol te houden en het steeds leuker te gaan vinden. 

Goed dan nu cultuur. Wij kunnen u van alles vertellen over de geschiedenis van Worms: de Keizers, de Investituurtijd, het Kaiserdom, het Lutherdenkmal. Wij kunnen u ook van alles vertellen over de correcties die zijn aangebracht in de Rijn (ze hebben hem 81 kilometer korter gemaakt).  Wij kunnen u ook alles vertellen over Speyer: de Dom uit de 11e eeuw, Edith Stein, de Maximilianstrasse en de Gedächtniskirche (zie foto uit onze kamer)....... maar dat doen we niet. 

We gaan lekker de stad in en op een terrasje zitten. 

Morgen is het gedaan met de vlakte. De tweede helft van de route licht klimwerk tot ongeveer 400 meter richting Pforzheim en Weil der Stadt. 

De knieën. Gaat beter. Stuur iets versteld van de stoker. 

Meteo:  fris maar.............droog.

Hotel Löwengarten

Dag 4 Kaltenengers - Nieder-Olm. 107 km

Door het geluid van de deur schrok ze. Ze schoof haar grijze haar achter de oren, klikte de webpagina van Bild weg, drukte haar sigaret uit en heette ons van harte welkom in hotel Becker. Of ze een kamer ter beschikking had. Ze dacht na: 'die Zwölf ist frei'. Over de prijs waren we het snel eens. Ze voelde zich op haar gemak in haar, met posters van Johnny Depp behangen, receptie.

Fiets in de schuur en op naar de kamer.

De dag begon aan de Rijn. Een wat luxe zakenhotel, maar een goede keuken. Goed geslapen en vroeg weer op de fiets. Door Koblenz heen, keizer Wilhelm 1 bewonderd en door naar de rustieke dorpen Boppard en Bacharach ( u weet wel van 'do you know the way to San José') en daarna naar Bingen. Totaal 140 km water links van ons, zelfs met stroomversnellinkjes, en binnenvaartschepen die stroomopwaarts geheel door de twee coureurs op de tandem werden weggefietst.  

Veel fietsers trouwens met en zonder: bepakking, elektrieke voortstuwing, wind mee en ervaring. Dus het werd laveren op het fietspad. 

Na Ingelheim, u weet wel van de pillen en de inhalatoren van Boehringer, het binnenland in om te voorkomen dat we naar Mainz moesten. Prachtige route, schitterende fietspaden en windje schuin in de rug. 

Finish om 16 uur. We hebben beide wat last van de rechter knie, dus wat rust kan geen kwaad. Morgen zien we het wel weer). 

Ook deze keer is de Garmin fietscomputer weer fantastisch. Nooit op het kaartje hoeven kijken. Heerlijk. 

Vanavond de Gurbürgerliche Küche testen met een glaasje Nierstein, Liebfraumilch of zoiets, de wijn van de streek. 

Meteo: koud 15 graden, wind schuin in de rug en........... droog. 

Op de foto de Loreley, vast ooit door Heino bezongen. Posters van hem hadden beter bij Frau Becker gepast.

CB Hotel Becker

Dag 3 Düren - Kaltenengers. 117 km

Zo, weer een lange dag, maar we hebben het rustig aan gedaan.

Vannacht in Düren goot het, dus we waren voorbereid op een natte dag. Gelukkig werd het tegen 8 uur droog, dus na het ontbijt op pad. 

Al snel bevonden we ons op de Zülpicher Börde, een enorm landbouwgebied. Veel graan, bieten, koolzaad (zagen we meteen:) ) en af en toe een koe. Kilometers landbouwwegen, af en toe een kruispunt, een dorpje met bakker die ook koffie verkoopt, vakwerkhuizen, een klimmetje, even dalen, een golfclub met een kasteel en op het eind de afdaling richting de Rijn. 

Vanaf Remagen (kilometer 636 voor de schippers onder ons) langs de rivier gereden. Hoog water maar het fietspad was droog. Overigens zagen we een oud tolhuis met de extreme waterstanden uit de afgelopen eeuwen. Zeker 8 meter hoger dan nu. 1995 was de laatste overstroming van formaat. Was dat niet het jaar dat de buitendijkse bewoners van Zwijndrecht voor hun achtertuin hebben moeten vechten?

Na een kilometer of 30 Rijn een hotel gezocht. Viel niet mee. Druk. De grijze golf is hier neer gestreken. 

We zitten nu in een hotel, althans in een appartement wat er bij hoort. Tijd voor een biertje. Kaltenengers ligt 10 km voor Koblenz. 

O ja het weer. We hebben de regenjacks aangehad, niet voor de regen, want het was DROOG! maar tegen de kou. En de wind...... Een stuk minder dan gisteren en vooral in de rug. 

De foto van de dag: het smalste fietspad van de route ( toch maar gelopen dus)

Rheinhotel Larus

Dag 2 Weert - Düren. 96 km

Vandaag wilde ik het over zeilen hebben, want dat hebben we de hele dag gedaan. Aan de wind, halve wind, ruime wind altijd van stuurboord. We hebben zelfs in de trapeze gehangen om de fiets recht te houden. Maar goed dat ging allemaal prima. Eén flinke bui, maar toen zaten aan Brot und Schinken.

We hebben het grootste deel over asfalt gedaan. De regendreiging zorgde ervoor dat we voor zeker hebben gekozen. De laatste 8 kilometer hebben we langs de Rur (Roer) gereden. Ging prima met een bleek zonnetje. 

Nu Posthotel Düren mit Tiefgarage für das Fahrrad. 

Maar waar we ons over verbaasd hebben is Duitsland en de energievoorziening. 

Honderden windmolens en duizenden zonnepanelen. We hebben begrepen dat als het waait de zon niet schijnt en als de zon schijnt dat er geen wind is. Dus altijd milieuvriendelijke energie. 

Totdat we langs Inden fietsten. Hier werd als toeristische attractie Tagebau aangekondigd. Wij een hobbel op gelopen en we zagen wat u op de foto ziet (een beetje scheef door de wind).

Gigantische aarde-opeet-machines die bruinkool via een lopende band naar de verder in smog gehulde centrale voerden.  

Op de plattegrond werd aangegeven dat het verderop gelegen dorp Pier binnenkort zal worden opgegeten door deze machines. Het dorp was dan ook zo dood als een, u raadt het al, ........

Rare jongens die Duitsers. 

Morgen naar de moeder van alle rivieren in onze laaglanden, de Rijn. Voor het idee richting Koblenz.

O ja, de was hangt. Groet :) en als u startpagina kiest in de blog krijgt u de laatste dag eerst.

Posthotel

Dag 1 Zwijndrecht - Weert 121 km

De eerste dag zit er op. We waren na de start om 8.30 uur (zie de foto) om 16.30 in Weert. Droog:) en veel wind, meestal in de zij.

Allereerst nog even een inleiding in de hogere fietstochtkunde volgens Geraldine en Leo. 

Zorg voor een goede fiets, in ons geval onze 10 jaar oude Koga Myata TwinTerra. Zij is puik in orde onder andere met nieuwe schijfremmen. 

Zorg voor een leuke route. In ons geval dus finish in Italië. Wij rijden de Reitsma route door Duitsland en Oostenrijk. Naar Rome reden we de Benjaminse route door België Frankrijk en Zwitserland.  Deze route hebben we in onze Garmin, een soort fiets TomTom, staan zodat we niet steeds het boekje hoeven te raadplegen. 

Zorg er voor dat je kilometer voor kilometer geniet en niet gaat stressen. De reis is de vakantie en de beloning wordt Venetië. 

Zorg dat je, luxe paarden als wij zijn, elke nacht een goed bed, een goede maaltijd en een warme douche hebt. Wij kamperen niet omdat je dan als je met de tandem reist eigenlijk een aanhanger nodig hebt. 

Vandaag hadden we ook nog eens aangenaam gezelschap. Göran, onze zoon, fietste mee op zijn fixie, een volkomen onverantwoorde, mooie, fiets zonder remmen en versnellingen. U weet wel in de veertiger jaren had je ook alleen doortrappers. Ondanks dat ging het prima. Hij zit nu in de trein naar Rotterdam te slapen, dus als u hem op Rotterdam CS wakker wil maken, graag. 

Morgen via Roermond naar Duitsland. We gaan als het mooi weer is een kilometer of 40 onverhard langs de Rur rijden. Dit is niet de Ruhr van het gebied, maar een zijtak van de Maas. Als het nat is houden we het bij asfalt. 

Op de foto het afscheidscommité ( weet niet of de spelling volgens het Groene Boekje is). minus Birgit de fotograaf.

Hotel Munten

Aftellen

Nog een week en dan start onze reis. De eerste etappe gaat naar Weert en de dag erna Duitsland in. Vrijdag zijn we al vrij om de fietstassen te vullen en de laatste controle aan de fiets te doen. We hoorden dat de Arlbergpas dit weekend voor het eerst echt sneeuwvrij is. Juni 2013. Het was een bijzonder voorjaar. 

Op naar Venetië en daar genieten van de stad en de cultuur. Voorwaar de moeite waard om een stukje voor te fietsen toch?

Onderstaand de laatste fietsvoorbereiding. Rondje Bergseplas met Sophie. 

Elst (Rhenen) 92 kilometer

Vandaag naar Elst (Rhenen) gefietst. 92 kilometer. Droog gelukkig, maar vooral 's morgens behoorlijk koud. Na de Alblasserwaard langs de Lek. Pontje Culemborg en dan langs Wijk bij Duurstede.

Het doel van de reis is een servicebeurt van onze tandem bij de tandemspecialist Sector2bike. 

Onze tandem krijgt nieuwe schijfremmen , een nieuw stokerstuur en een beurt. 

Volgende week gaan we hem weer halen maar dan op de auto.

We krijgen er steeds meer zin in. 22 juni. Nog 4 weken:)

Training in Nederland

Hemelvaartsdag wind mee richting Elst samen met onze fietsvrienden Ursula en Peter.
 De Waal aan beide zijden bewonderd. Paar keer een pontje genomen. Mooi weer en een aangenaam hotel met terras in het zonnetje.

Op vrijdag via 's Hertogenbosch naar Heusden gefietst. Forse tegenwind maar dat is goed voor de beentjes.

In Den Bosch natuurlijk een echte Bossche Bol van Jan de Groot, die overigens zijn lunchroom aan het verbouwen is. 

In Heusden hotel 'de verdwaalde kogel'.  Kermis voor de deur maar ondanks de herrie prima gegeten. 

Vandaag een korte rit. Heusden naar Zwijndrecht. Flink regen, maar dat hebben bijna nog nooit meegemaakt dus alle kleding kunnen testen. 

Thuis het fietsje gepoetst en lekker onder  de warme douche. 

Laat Venetië maar komen. 22 juni vertrek!

Mei-vrij

De komende week (mooi weer!) gaan we enkele dagen op de tandem trainen.
De tandem is spic en span dus we kunnen er tegen aan. We doen een klein rondje Nederland.

Routekaart

Bijgaand alvast een routekaart, waarbij wij de route via Trento naar Venetië zullen nemen.

Zwijndrecht Venetië 2013

Op 21 of 22 juni gaan we weer fietsen. Nu naar Venetië. Via deze blog houden we u op de hoogte van de voorbereidingen en onze reis.
Wij hopen dat u weer met ons meeleest en ons tijdens de reis volgt.